Da je Nova srpska demokratija (NSD) prva izašla sa zahtjevima o identitetskim temama i izašla iz Vlade, sazvao bih Predsjedništvo Demokratske narodne partije (DNP) i iz Vlade bismo izašli i mi, saopštio je lider te partije Milan Knežević.

“To ne znači da ja NSD kritikujem, ali za mene bi ovo bili dovoljni razlozi da mi napustimo Vladu”, rekao je predsjednik DNP-a, gostujući u emisiji “Klub Aplus”.

Knežević smatra da NSD ima pravo da se opredijeli onako kako misli da treba i da toj partiji, na čelu sa Andrijom Mandićem, ništa ne zamjera.

“Oni su samostalan i autonoman politički subjekt”, poručio je sagovornik Aplus televizije.

“Neću saopštavati kraj koalicije ZBCG, lično sam uveo Srbe u Vladu i razbio tabue”

Upitan kakav će biti model nastupanja koalicije “Za budućnost Crne Gore”, Knežević je odgovorio da će se dogovoriti oko toga, ali da on neće preuzimati ulogu da saopšti kraj koalicije.

Knežević je podvukao da je njegov stav potpuno jasan: neuobičajeno je da jedan dio koalicije bude dio vlasti, a drugi da bude opozicija.

“Ostajem pri tom stavu, iako sam upravo ja, bez lažne skromnosti, bio nosilac te liste. Ja sam prvi političar koji je uveo Srbe u Vladu. Ako mogu nečim da se pohvalim, to je da sam razbio tabu da Srbi iz Demokratskog fronta ne mogu biti u Vladi”, smatra Knežević.

Predsjednik DNP-a je podsjetio da je bio na čelu koalicije ZBCG u trenutku kad niko nije bio u stanju da preuzme tu odgovornost.

“Uhapsili su Mila Božovića mjesec dana prije održavanja izbora, a tada je nastupio rast rejtinga Pokreta Evropa sad”, predočio je Knežević.

Predsjednik DNP-a je istakao da pojedini žele da upravo on saopšti kraj koalicije ZBCG, ali će odluku o njihovom daljem nastupu donijeti stranački organi.

“Moj predlog biće da se formira radno tijelo koje će razgovarati sa kolegama iz NSD”, najavio je Knežević.

Prema njegovim riječima, DNP se nije prepoznavao u Vladi, na čelu sa Milojkom Spajićem koja je, kako tvrdi, imala ozbiljan antisrpski narativ.

“Moje stranačke kolege su više puta javno saopštavali da ćemo pokrenuti identitetske teme. Kada sam vidio da je spoljna politika Vlade Crne Gore na fonu DPS-a, došao sam do zaključka da sam tako mogao da budem i sa istim tim DPS-om u Vladi. Nema razlike, na isto bih došao”, zaključio je Knežević.

Predsjednik Vlade Milojko Spajić održao je sastanak sa liderima parlamentarne većine, na kojem je istaknuto da je evropska agenda Crne Gore apsolutni prioritet i da ključne zakone treba usvojiti do kraja jula kako bi bila zatvorena sva pregovaračka poglavlja sa Evropskom unijom (EU).

„Ovaj ambiciozan, ali ostvariv cilj zahtijeva snažniju političku volju, stalnu institucionalnu koordinaciju i punu odgovornost svih političkih aktera“, poručio je Spajić.

Tokom konsultacija, fokus je bio na definisanju narednih koraka u završnici pregovaračkog procesa, uz naglašenu važnost takozvanih „zakona sa plavom zastavicom“, za koje je stiglo mišljenje Evropske komisije.

Spajić je istakao da su oni apsolutni prioritet u radu parlamenta.

„Očekujemo da većina zakona čije je usvajanje potrebno radi usklađivanja sa evropskim propisima i zatvaranja pregovaračkih poglavlja bude usvojena do kraja jula, odnosno do kraja redovnog proljećnjeg zasjedanja Skupštine Crne Gore“, navodi se u saopštenju Vlade.

Na sastanku je posebno istaknuta važnost političkog dijaloga u parlamentu, jer politička stabilnost predstavlja preduslov za uspješan završetak pregovora.

Spajić će sjutra nastaviti razgovore sa predstavnicima opozicije kako bi se dodatno osigurao konsenzus oko evropske agende.

Na današnji dan prije 27 godina NATO alijansa napala na nekadašnju SRJ. Prva bomba pala na kasarnu u Danilovgradu kada je stradao vojnik Saša Stajić iz Beograda.

Napad  je trajao 78 dana i okončan je Kumanovskim sporazumom. Udari na tadašnju zajedničku državu Crne Gore i Srbije počeli su predveče tog 24. marta 1999. godine, a okončani su u junu.

U tom periodu NATO snage su projektilima iz vazduha pogodile kasarnu Vojske Jugoslavije u Danilovgradu, vojni aerodrom u Golubovcima, kasarnu „Šipčanik“ u Tuzima, most u Murinu, radarsko-komunikacijski objekat Ratne mornarice na brdu Obosnik u Boki Kotorskoj, radarski sistem na Crom rtu kod Sutomora i kotu iznad tunela Belveder kod objekta Radio Bara, rt Arzu kod Herceg Novog i druge sporadične mete u Crnoj Gori.

Za vrijeme bombardovanja poginulo je 55 pripadnika oružanih snaga tadašnje Jugoslavije iz Crne Gore, a tokom bombardovanja lokacija u našoj zemlji ubijeno i sedmoro civila, među kojima su i troje djece u Murinu.

Crna Gora je od 2017. godine članica NATO i prva je država u svijetu koju je alijansa bombardovala, a koja je kasnije postala njen punopravni član.

U Srbiji se od 2015. godine 24. mart zvanično obilježava kao početak NATO agresije.

Akcija NATO-a uslijedila je nakon neuspješnih pregovora o rješavanju krize na Kosovu, vođenih u Rambujeu i Parizu februara i marta 1999. godine.

Zemlje NATO-a tvrdile su da režim tadašnjeg jugoslovenskog predsjednika Slobodana Miloševića sprovodi etničko čišćenje na Kosovu, da progoni političke protivnike i da guši osnovna ljudska prava i slobode, te da mora biti zaustavljen. S druge strane, Milošević je optužio alijansu za agresiju i djelovanje bez odobrenja Savjeta bezbjednosti UN.

Milošević je nekoliko godina nakon NATO napada na SRJ uhapšen i sproveden u Hag, gdje mu se pred tamošnjim tribunalom sudilo povodom optužbi za ratne zločine. Umro je u zatvoru 2006. godine.

U napadu 1999. godine učestvovale su snage 19 zemalja alijanse.

Kao posljedice su, osim brojnih ljudskih žrtava, ostali teško oštećeni vojni objekti, ali i infrastruktura.

Vazdušni napadi okončani su potpisivanjem Kumanovskog sporazuma 9. juna, poslije koga je uslijedilo povlačenje snaga jugoslovenske vojske i policije sa Kosova, na čijoj teritoriji je uspostavljena civilna misija Ujedinjenih nacija (UNMIK).

U napadima koji su uslijedili početkom aprila 1999. godine snage NATO-a bacile su bombe na aerodrom u Golubovcima.

Krajem aprila je bombardovano Murino, stradalo je šest građana.