Politika

“Za spas Zete”: Protesti ukoliko se ubrzo ne riješi kriza između Zete i Podgorice

Predstavnici Opštine Zeta su informisali odbor „Za spas Zete“ da su jutros od Ministarstva javne uprave dobili zvanično obavještenje kao članovi Odbora za razgraničenje Podgorice i Zete, da će se rad Odbora za razgraničenje Podgorice i Zete nastaviti tek kada se utvrde konačne granice između Opštine Tuzi i Podgorice.

“Navedena vijest je blago rečeno sramota kako za Ministarstvo javne uprave, i potpisnika ovog obavještenja Dragišu Janjuševića, tako i za kompletnu Vladu koja pokazuje da nije profesionalno dorasla izlasku iz crne rupe u koju se decenijama nalazi, stavljajući kao prioritet u svim aktivnostima, političke interese i interese pojedinaca” navodi se u saopštenju odbora ” Za spas Zete”.

Oni ukazuju da su već nekoliko mjeseci kroz djelovanje odbora „Za spas Zete“, kao i kroz djelovanje predstavnika Opštine Zeta u radu Odbora za razgraničenje, Ministarstvu javne uprave, kao i predsjedniku Odbora za razgraničenje, Dragiši Janjuševiću, naglasili da se Zakon o teritorijalnoj organizaciji mora posmatrati kao krovni akt u procesima razgraničenja.

“Da bi stvar bila još gora, u kratkom roku (prije par dana) problematizovano je razgraničenje Tuzi i Podgorice, koje već duže vrijeme nikoga nije zanimalo, i Zakon o teritorijalnoj organizaciji odjednom postaje bitan, tako što se pojedine odredbe tumače na pogrešan način, odnosno onako kako odgovara pojedincima, donosiocima odluka. Dragi građani, ako se sjećate izjave ministra Đeljošaja od prije nekoliko dana, onda ste ujedno i pročitali obavještenje koje je danas potpisao državni sekretar Dragiša Janjušević. Sve što je ministar Đeljošaj rekao u obraćanju za medije, Dragiša Janjušević je sproveo u djelo kroz ovo obavještenje, i tako faktički ugasio „institucionalno svijetlo“, koje je i do sad slabo davalo svjetlosti, kada je Zeta u pitanju”, ističe se u saopštenju.

Dodaju da su predstavnici Opštine Zeta prije par dana skrenuli pažnju javnosti, a ujedno i uputili instrukcije ministarstvu javne uprave, da su izdvajanje Opštine Tuzi iz Glavnog grada (2017. godina), i nakon toga izdvajanje Opštine Zeta iz Glavnog grada (2022. godina), potpuno različiti procesi teritorijalnih promjena (izdvajanja), kao i da su to dva procesa koja su zakonski okončana (u skladu sa članom 16 Zakona o teritorijalnoj organizaciji), što potvrđuje i samostalno funkcionisanje ovih novih opština. Procesi razgraničenja i raspodjele imovine su poslovi koji su dodijeljeni formiranim odborima za razgraničenje, i u pitanju su poslovi tehničke prirode i eventualnog
dogovora, koji ne dovode u pitanje neke nove teritorijalne promjene u skladu sa navedenim članom zakona, već samo mogu dovesti do arbitraže. Nijednim slovom pomenutog zakona nije uslovljen rad jednog ili drugog odbora za razgraničenje, što je objektivnom čitaocu kristalno jasno. U Ustavu Crne Gore je propisana obaveza svih da se pridržavaju Ustava i zakona, ali to ne treba da se tumači kao subjektivno pridržavanje kako odgovara pojedincima, već kao pravilo objektivnosti i profesionalnosti, ukoliko smo država zasnovana na vladavini prava.

Ukazuju da teritorijalno razgraničenje i raspodjela imovine između Tuzi i Podgorice, ne smije i ne može usloviti iste započete procese između Zete i Podgorice, jer da može, oni ne bi smjeli biti ni započeti. Ni poslovnik o radu ovih odbora za razgraničenje, niti važeća zakonska regulativa, ne ograničavaju rad ovih odbora, već to rade pojedinci, igrajući se prava. Uporednim radom dva odbora za razgraničenja, ovaj proces samo može biti kvalitetnije sproveden do kraja, na zadovoljstvo sve tri strane. Zeta u ovom trenutku čeka usvajanje Odluke o privremenom uređenju odnosa sa Glavnim gradom (koju treba Ministarstvo javne uprave da pripremi), a ne konačno razgraničenje. Navedenom Odlukom bi se privremeno riješio problem razgraničenja i opština bi profunkcionisala u dijelu nepokretne imovine kojom raspolaže (u skladu sa zakonom), kao što je to uradila i Opština Tuzi u prethodnom periodu. Postavlja se logično pitanje zašto je Opština Zeta uopšte izdvojena kao samostalna, ako treba da prođe još nekoliko godina da bi ona stvarno postala samostalna. Navedeno pitanje je retoričko, svi znamo zašto.

Oni još jednom apeluju na predsjednika Jakova Milatovića, i premijera Milojka Spajića, da u moru svojih obaveza odvoje makar pola sata vremena za Zetu, kao što su to i uradili avgusta 2022. godine, u kasnim večernjim satima, kada su nam se pridružili na protestu na ulici. Kroz čestitke koje su prije mjesec dana uputili Opštini Zeta za dan opštine, Milatović je naveo da će Zeta u predsjedniku Crne Gore imati pouzdanog partnera za svaku konstruktivnu inicijativu, dok je premijer Spajić rekao da ćemo zajedno osnaživati saradnju, učvršćujući sinhronizovano djelovanje administracija.

“Dobro bi bilo da riječi iz čestitke ne budu samo slovo na papiru, već da stvarno i predsjednik i premijer shvate važnost ovog trenutka za Zetu, i pokažu spremnost da pomognu. Prijateljski pozivamo i sve političke subjekte, kako one u vlasti, tako i one u opoziciji, da svojim uticajem, poznanstvom i autoritetom pokušaju da unaprijede izuzetno loš položaj u kojem se Zeta nalazi, kada je u pitanju razgraničenje, jer u suprotnom imaćemo opštinu koja godinama neće imati svoju imovinu, neće moći da realizuje nijednu investiciju, tj. opštinu koja će u svom funkcionisanju biti izuzetno ograničena, bez prostora za razvoj”, kažu u saopštenju.

Apelujemo na Zećane koji se nalaze u Skupštini i Vladi, Slađanu Kaluđerović, Milana Kneževića i Aleksu Bečića, da zajednički sagledaju ovu trenutnu situaciju, i pokušaju da pomognu u prevazilaženju ove krize.

“Ukoliko u narednim danima javnost ne bude upoznata sa promjenom iskazanog stava kada je u pitanju Zeta i njen proces razgraničenja, odbor „Za spas Zete“ će definitivno prestati da djeluje institucionalno, jer praksa dokazuje da to ne rade ni državne institucije, i vrlo brzo će se pristupiti protestnim aktivnostima, o kojima će svi biti obaviješteni”, zaključuje se u saopštenju.

Slične teme:dragiša janjušević istaknuto odbor za spas zete opština zeta podgorica razgraničenje

Sledeće

Stanović: Đeljošaj kriv za stopiranje razgraničenja Zete i Podgorice

Ne propustite

Joković: Da Ramazan uvjeri ljude da poštuju vjerske, nacionalne i političke razlike

Portal Zeta

Reklama

Klikni da ostaviš komentar

You must be logged in to post a comment Login

Politika

Da li je Milan Knežević bio vojnik?

Milan Knežević danas je jedan od najglasnijih političara kada je riječ o Kosovu i Metohiji, Srbiji i srpskom patriotizmu. Posljednjih mjeseci posebno je aktivan u inicijativi da Crna Gora povuče priznanje Kosova. Juče je koristio parolu „Služimo Srbiji“, koja je vezana za odnos prema Vojsci Srbije. I upravo tu otvorio jedno pitanje: da li je Milan Knežević ikada bio vojnik i da li je ikada služio vojni rok?

Javnost to, barem iz dostupnih podataka, ne zna.

Ako danas pozdravlja i koristi vojnički slogan „Služimo Srbiji“, koji govori o generacijama koje su nosile uniformu i bile spremne da polože život, posebno na Kosovu i Metohiji, onda bi bilo sasvim prirodno da javnosti kaže gdje je i kada on nosio vojnu uniformu.

Knežević je rođen 1980. godine. Godine 1999, kada je počeo rat na Kosovu i Metohiji i NATO bombardovanje SR Jugoslavije, imao je 19 godina. Tada su mnogi njegovi vršnjaci oblačili uniforme i odlazili tamo gdje su bili raspoređeni. Crna Gora je obavezno služenje vojnog roka ukinula tek u avgustu 2006. godine. Dakle, 1999. godine, kada je Knežević imao 19 godina, vojna obaveza još je postojala.
Njegovi vršnjaci su tada branili Kosovo, a neki se nikada nijesu vratili kući sa služenja vojnog roka.

Ako danas iz skupštinske fotelje pokreće inicijative za povlačenje priznanja Kosova, govori o patriotizmu i poziva na čuvanje sjećanja na one koji su Kosovo branili, onda je sasvim legitimno postaviti i još jedno pitanje:
Gdje je bio kada se Kosovo branilo iz rovova?

Izvor: Press online

Politika

Knežević: Srbi jesu u Vladi, ali je vlast naglašeno antisrpska

Predsjednik Demokratske narodne partije (DNP) Milan Knežević kazao je da on i predsjednik Skupštine Crne Gore i lider Nove srpske demokratije Andrija Mandić danas imaju različite stavove o tome kako treba ostvarivati interese srpskog naroda u Crnoj Gori, ali da ih povezuje zajedničko političko djelovanje tokom, kako je naveo, velikih političkih i krivičnopravnih pritisaka.

“Andrija Mandić i ja smo zajedno prošli velike političke i krivičnopravne ofanzive, i to je neizbrisiv trag našeg djelovanja na koji sam i te kako ponosan”, rekao je Knežević u intervjuu za Blic.

On je kazao da njih dvojica trenutno različito gledaju na način borbe za ostvarivanje interesa Srba u Crnoj Gori.

“On smatra da to može mnogo bolje i sadržajnije raditi iz pozicije vlasti, dok ja smatram da je ovakva vlast naglašeno antisrpska i da joj ne treba davati legitimitet, bez obzira što u njoj participira značajan broj ministara i potpredsjednika koji se nacionalno izjašnjavaju kao Srbi”, kazao je Knežević.

On je podsjetio na razloge zbog kojih su on i njegova partija napustili Vladu premijera Milojka Spajića.

“Onog trenutka kad je premijer Spajić odbio da uvaži naše zahtjeve da srpski jezik bude normiran kao službeni u Ustavu, da se trobojka proglasi za narodnu zastavu, da dobijemo pravo na dvojno državljanstvo kao ostali narodi u državi, mi smo napustili Vladu”, rekao je Knežević.

On smatra da je odluka o izlasku iz vlasti bila ispravna.

“Vjerujem da smo napravili najbolji mogući potez u ljudskom i političkom smislu, jer nismo željeli da budemo saučesnici u institucionalnoj eutanaziji Srba u Crnoj Gori”, poručio je Knežević.

Politika

Kako je Milan Knežević obmanuo javnost?

Dokumenti koje je lider Demokratske narodne partije Milan Knežević predstavio javnosti kao dokaz da je crnogorski premijer Milojko Spajić od 2023. godine pripadnik Vojske Srbije mogli bi, zapravo, da imaju sasvim drugačije pravno značenje. Propisi Srbije, kao i sadržaj jednog od dokumenata koje je sam Knežević pokazao, ukazuju da je regulisanje vojne obaveze bilo povezano sa Spajićevim tadašnjim postupkom za otpust iz srpskog državljanstva.

Naime, propisi Srbije pokazuju da je Spajić, kao tadašnji državljanin te zemlje, morao da ima regulisanu vojnu obavezu kako bi mogao da završi postupak otpusta iz državljanstva.

Knežević je pokazao dokumenta za koja tvrdi da potvrđuju da je Spajić 17. februara 2023. podnio zahtjev u vezi sa prevođenjem u rezervni sastav, nakon čega je Centar Ministarstva odbrane Zvezdara donio odgovarajuće rješenje.

Međutim, postojanje tih dokumenata samo po sebi ne znači da je Spajić dobrovoljno odlučio da pristupi Vojsci Srbije, služi vojni rok ili postane profesionalni vojnik.

Za razumijevanje slučaja posebno je važan redosljed događaja, piše Bizniscg.me.

Spajić je 16. februara 2023, samo dan prije datuma na dokumentu koji je predstavio Knežević, javno priznao da ima državljanstvo Srbije i saopštio da je podnio zahtjev za otpust.

Prema dokumentaciji koju je pokazao Knežević, nekoliko dana kasnije doneseno je rješenje nadležnog organa Ministarstva odbrane Srbije o Spajićevom vojnom statusu.

Nekoliko mjeseci kasnije završen je postupak otpusta iz državljanstva. MUP Crne Gore potvrdio je da je Spajić 30. juna 2023. dostavio rješenje o otpustu iz državljanstva Srbije.

Takva hronologija ne dokazuje zbog čega je vojna dokumentacija nastala, ali predstavlja važan kontekst za njeno tumačenje.

Ključan je član 28 Zakona o državljanstvu Republike Srbije, koji propisuje da državljanstvo može prestati otpustom ukoliko osoba, između ostalog:

„nema smetnji u pogledu vojne obaveze“.

Kako se navodi u analizi, MUP Srbije među dokumentacijom potrebnom muškarcima mlađim od 60 godina za otpust iz državljanstva navodi i uvjerenje vojnog odsjeka o regulisanoj vojnoj obavezi.

To znači da regulisanje vojnog statusa za Spajića nije bilo nevažno za postupak otpusta. Ipak, bez dodatnog objašnjenja nadležnih organa ne može se tvrditi da je njegovo konkretno prevođenje u rezervni sastav izvršeno isključivo zbog izlaska iz državljanstva.

Spajić je rođen 1987. i u februaru 2023. imao je 35 godina, što je bitno zbog srpskih propisa o vojnoj obavezi.

Prema navodima iz analize, državljani Srbije koji nisu služili vojni rok mogu nakon navršene 30. godine biti po službenoj dužnosti prevedeni u rezervni sastav.

Na zvaničnoj stranici Ambasade Srbije u Švajcarskoj navedeno je da za državljane Srbije koji nisu služili vojni rok centri Ministarstva odbrane po službenoj dužnosti donose rješenja o prevođenju u rezervni sastav kada navrše 30 godina.

Istovremeno se navodi da za državljane koji su izvršili zakonsku obavezu uvođenja u vojnu evidenciju ne postoji smetnja za otpust iz državljanstva.

To je važna razlika u odnosu na tvrdnju da je neko dobrovoljno odlučio da pristupi vojsci.

Srbija je od 1. januara 2011. obustavila obavezno služenje vojnog roka, ali nisu ukinute vojna evidencija i obaveze rezervnog sastava. Dobrovoljno služenje vojnog roka predstavlja potpuno drugačiju proceduru za koju se zainteresovana osoba posebno prijavljuje.

Zbog toga prevođenje u rezervni sastav samo po sebi nije dokaz da je neko dobrovoljno otišao u vojsku ili postao profesionalni vojnik.

Za Spajićev slučaj važan je i član 12 Zakona o vojnoj, radnoj i materijalnoj obavezi Srbije. On predviđa da se vojni obveznik koji je podnio zahtjev za otpust iz državljanstva i o tome obavijestio nadležni organ ne poziva radi vršenja vojne obaveze dok se ne odluči o njegovom zahtjevu, uz zakonom propisane izuzetke.

Još značajniji je član 9 istog zakona, prema kojem vojna obaveza prestaje ako osobi prestane državljanstvo Republike Srbije.

Zato tvrdnja da je Spajić danas pripadnik Vojske Srbije ne može biti potvrđena samo na osnovu dokumenata iz februara 2023. godine.

Oni se odnose na period u kojem je još bio državljanin Srbije, dok je nekoliko mjeseci kasnije dobio otpust iz državljanstva.

Dokumenti koje je Knežević objavio svakako potvrđuju da je Spajić u tom periodu regulisao status pred organima Ministarstva odbrane Srbije i da je bio preveden u rezervni sastav.

Međutim, sami po sebi ne dokazuju da je njegova namjera bila da dobrovoljno stupi u Vojsku Srbije.

Naprotiv, zakonski okvir pokazuje da je kao tadašnji državljanin Srbije morao da ima regulisanu vojnu obavezu za postupak otpusta, kao i da se građani stariji od 30 godina koji nisu služili vojni rok mogu po službenoj dužnosti prevesti u rezervni sastav.

Zato ostaje otvoreno pitanje da li je Spajićevo regulisanje vojnog statusa bilo dio procedure povezane sa njegovim već pokrenutim izlaskom iz srpskog državljanstva ili je imalo neki drugi razlog.

To znači da se iz Kneževićevih dokumenata može zaključiti da je Spajić u februaru 2023. bio vojni obveznik i preveden u rezervni sastav, ali ne i da je dobrovoljno stupio u Vojsku Srbije ili da je danas njen pripadnik.